วันที่รอคอยก็มาถึงซักทีนะ
ไม่ต้อง งง หรอกว่าวันอะไร คือวันที่เชอริช แฟรรี่ จัดคอนเสิร์ตไง
งานนี้จัดยิ่งใหญ่มาก(ถ้าเทียบกับงานครั้งแรก)
เป็นงานที่มีแต่ความรัก ความชอบอะไรที่คล้ายๆกัน
เต้นกันได้สุดยอดไปเลย มันมาก
ตอนแรกนึกว่าคนไปน้อย แต่ถึงงานผิดกับที่คิดเลยแฮะ
แอบดีใจแทนพี่ๆเค้านะเนี่ย
ครั้งนี้ เราซื้อมิกกี้เม้าไปให้พี่เค้าด้วยแหละ
พี่เค้าก็ชอบนะ ขอจับมือพี่เค้าด้วยแหละ
เขินเป็นบ้าเลยกรู พี่เค้าเอามืออันบางมาจับลงมาที่มือบางอีกมือ
มือพี่ร้อนจังเลย แต่มือหนูเย็นอะ และก็หน้าร้อนอย่างไร้ลสเหตุอีกด้วย
พี่จ๋า คิดถึงพี่จังเลยนะ ไม่ว่าพี่จะเปลี่ยนาเต้นอะไร
หนูก็คงติดตามพี่ไปเรื่อยๆ
อยากเจอพวกพี่อีกจังเลยอะ
ตอนนี้เอ็ก็เจ้ง เล่นไม่ได้ เลยไม่ได้คุยกันเลย
มีก็แต่เบอร์ (ใครจะกล้าโทรง่ะ)
ถ้ามีอะไรให้ช่วยก็ขอให้แค่บอก นะจ๊ะ
P.S.
คิดถึงพี่เอ๋เสมอเลยน้าค่า ตอนนี้เมมชื่อพี่เอ๋ในโทรศัพท์ว่า "คิดถึง" ด้วยแหละ 55
พี่ตูน หนูอยากได้เสื้อง่ะ
คิดถึงชางมินนะ วันนั้นชางมินพูดเศร้ามาก (มีคนร้องไห้ด้วย)
. . . .
